Kan innovatie echt gemeten worden?

Het meten van innovatie en de effectiviteit daarvan is al lang onderwerp van discussie: is innovatie wel te meten? Drukt het meten van innovatie alle creativiteit niet gelijk de kop in? De meningen zijn erover verdeeld.

Om te beginnen eens een aantal voorbeelden van veel gehoorde innovatie prestatie indicatoren:

• Aantal ideeën gegenereerd
• Aantal ideeën bedacht / aantal ideeën gerealiseerd
• Economische waarde gegenereerd door innovaties
• R2I – return on innovation investment (% omzet vanuit nieuwe productintroducties / totale uitgave op nieuwe producten)

Een sterke focus op het kwantificeren van innovaties op deze manier kan echter ook een dooddoener zijn voor het creatieve proces. Is het genereren van 100 ideeën nou eigenlijk zo veel beter dan het voordragen van 2 hele goede ideeën?

Ik denk zelf van niet. Het meten van innovatieS is, zoals Stephen Shapiro het in zijn column van vorige week zegt, heel anders dan het meten van innovatie. Innovatie komt per definitie voort uit een creatief proces en het kenmerk van veel creatieve processen is dat het zich juist moeilijk laat sturen en beheersen.

De beste graadmeter voor innovatie is daarom wellicht simpelweg het totale resultaat van een bedrijf. Als de gestelde doelen gehaald worden, is dat dan niet de beste graadmeter voor het succes van innovatie?

Dit gezegd hebbende, besef ik me ook dat dit creatieve afdelingen van een bedrijf geen vrijbrief moet geven om ongelimiteerd tijd en geld te spenderen aan doodlopende paden. Het stellen van kaders en beperkingen is in dat geval de sturing die men kan geven aan de innovatieve krachten van het bedrijf.

Het scherp formuleren van het probleem, stellen van heldere doelen en eventuele andere beperkingen van bijvoorbeeld tijd en geld voorkomt dat teveel problemen of zelfs het verkeerde probleem wordt aangepakt. Het genereren van ideeën zal ook gerichter en doelbewuster gebeuren, waardoor het meten van het aantallen ideeën en oplossingen al direct niet interessant meer is.